"یک سال پیش همین روزها بود که در ایران اسلامی، جنبشی به راه افتاده بود به نام اشرافیjومی خواست جمهوریت نظام را زیر چکمه های رسانه ای و پروپاگاندای تبلیغاتی خود له کند.مردم تصمیم خودشان را گرفته بودند و مصمم بودند که به سینه اشرافیت دست رد بزنند. این اتفاق در 22 خرداد 88 رخ داد.

حضور حماسی  مردم پای صندوق های رای، این بار از این جعبه رای، رسانه ای ساخت تا برخلاف آنچه دیده می شد و شنیده می شد، رای خود را در دفاع از یک آرمان اعلام کند. اما شامگاه 22 خرداد، در حالیکه هنوز رای گیری تمام نشده بود و صندوقی هم برای شمارش آرا باز نشده بود، میر حسین موسوی در برابر خبرنگاران با قاطعیت اعلام کرد که" پیروز انتخابات با نسبت آرای بسیار زیاد، اینجانب هستم."

 موسوی اما دلیلی برای این اعلام پیروزی زود هنگام خود ارائه نکرد. تا فردا و پس از اعلام نتایج همسر وی خانم زهرا رهنورد که به گفته خود ایشان فول پرفسور و روشنفکر ترین زن  ایرانی هستند در مصاحبه با تلویزیون رسمی دولت انگلیس، بی بی سی فارسی، اعلام کند: " اصلا یک سری نقاطی هست که خودش ملاک ماست برای اینکه در انتخابات تقلب شده، مثلا آذربایجان و ترک زبان ها فرزند خودشون رو نمی گذارند به آقای احمدی نژاد رای بدهند یا لرستان که خود من لر هستم و موسوی هم بارها اعلام کرده که داماد لرستان است، داماد خودشون رو نمی گذارند، به کسی دیگه ای رای بدن ما که این دو تا برای ما ملاکه که باقی موارد هم شبیه همین است"

این اوج استدلال سرکار خانم رهنورد، این بزرگترین روشنفکر زن! ایران – و از آنجایی که زن و مرد در قاموس اینها برابر است، روشنفکرترین فرد ایران- بود که در آن به رای عشیره ای و قبیله ای پایبند بود. استدلال خانم رهنور نشان گر عمق دیدگاه پوچ این عده به دموکراسی و جمهوریت است. چه آن که قومیت گرایی صرف را هم تحمل نمی کند و نمی گوید لرها به کروبی که خود لر است رای دهند، بلکه می گوید، لرها به موسوی که داماد لرستان است، رای بدهند

باید توجه داشت این یک  اظهار نظر صرفا اجمالی و مقطعی نیست، این به معنای این است که نمی پذیرند مردم ایران به قبیله ای رای نداده باشند.  این ها شعور مردم را برنتافتند که این گونه متوهمانه بر طبل تقلب کوبیدند و بر آن هم اصرار کردند..."

به نقل از رجانیوز/ باقری

مدعیان دیروز خط امام  و توهین کنندگان امروز به قرآن و اسلام

این هم یک مصداق عینی از نفاق... توهین به قرآن زیر علم اسلام....

شبکه ایران: درست یک روز پس از آنکه میرحسین موسوی، در بیانیه ای پنج تروریست و بمبگذار اعدامی را "مظلومان" نامیده و به اجرای "حکم قرآنی قصاص" برای آنان اعتراض کرد، همسر وی هم با حمله به این نص نصریح قرآن، اعدام تروریست ها را  "خشونت بار" نامید.
زهرا رهنورد در یادداشتی که برای سایت ضد انقلابی جرس ارسال کرده، در اعتراض به اعدام پنج تروریستی که صدها تن از هموطنان را به شهادت رسانده و زخمی کرده اند، تاکید کرده است که "اصلاً چرا اعدام؟ چرا بدترین مجازات در حق انسانها و ملت اعمال شده است؟"
وی با حمایت از  شیرین علم هولی که به جرم بمب گذاری در تهران اعدام شده، این حکم قرآنی را خشونت دانسته و نوشته است: "آیا اعدام زنان و خشونت در حق لطیف ترین بندگان خدا، موجب سرافرازی حاکمیت است یا نشان ضعف و ذلت آن؟ و این درحالی است که به فرموده پیامبر، زن به ریحانه تشبیه می شود: «إنَّ النّساء ریحانة»"

رهنورد که چندی پیش رسما از حکم صریح اسلام درباره دیه انتقاد کرده و آن را "واپسگریانه" خوانده است، در ادامه جمهوری اسلامی را به "سرکوب اقلیتها و جوانان" متهم کرد و مدعی شد که اعدام تروریست ها در جهت تحریک اقلیت ها و تجزیه ملی است.

زهرا رهنورد که هواداران او درخارج از کشور وی را بانوی سبز رنگ می خوانند در یک پیشگویی قابل تامل خبر از بروز هرج و مرج و اغتشاش در چهارشنبه آخر سال داد و در اقدامی به اصطلاح پیش دستانه بروز هرگونه درگیری را متوجه نظام جمهوری اسلامی کرد.

مدعیان جامعه مدنی قرار است مدنیت شان را با ایجاد آشوب ترافیک و آتش بازی و صدای بوق ممتد و ... اثبات کنند. این هم یک نما از مردم دوستی و حقوق شهروندی. شاید هم نمایی است از دموکراسی...

کسانی که برای به دست آودرن کرسی قدرتی که حق شان نبود و نیست به هر دستاویزی چنگ میزنند... از هیچ هتک حرمتی ابا ندارند و حامیانشان فقط به مثابه پله های نردبانی اند که برای رسیدن به قدرت  از آنهاد بهره می برند...

شعار ولایت فقیه سر دادند اما چون به قدرت نرسیدند از آن عبور کردند..

شعار التزام به اسلام سر دادند اما چون رئیس و وکیل و آقا و سرور نشدند ، قوانینش را واپس گرا خواندند...

شعار حقوق مردم و مردم دوستی سر دادند اما چون مردم به کسی جز آنان رای دادند مردم را فراموش کردند...

مردم برای آنها هم یک مشت بی فرهنگ اند که قرار است سه شنبه آخر سال با عربده کشی آرامش شهروندان را بر هم بزنند ، همه جا را بسوزانند و به آتش بکشند و با ماشین های آخرین مدلشان ترافیک ایجاد کنند... آن پیر زن بیمار قلبی که در امبولانس پشت ترافیک دموکراسی دارد جان میدهد و یا آن بانوی جوان پا به ماه که یک شب پر استرس را سپری می کند مردم نیستند...

مردم آنان همان یک عده بی فرهنگ اند که ادعای تمدن شان گوش عالم را کر کرده اما از این سنت غلط دست بر نمی دارند.